Ağlayan Domuz

A

     Domuzun biri çayırdaki koyunların arasına karışmış. Sessizce onlarla birlikte otluyormuş. Derken çoban yakalayıvermiş onu. Bacağından sürüyüp götürmeye başlamış. Domuzda bir feryat, bir figan!
     Koyunlar çileden çıkmış sonunda:
     “Niçin öyle etinden et koparılıyormuş gibi bağırıyorsun? Bizi de tutup tutup götürüyorlar, hiç sesimiz çıkıyor mu?”
     Durmadan ağlayan domuz;
     “Doğru ama koyun kardeşler, sizi kırkmak için götürüyorlar,” demiş. “Beni ise kıtır kıtır kesmek için. Ben bağırmayayım da kim bağırsın bu durumda?”
     Malımı yitirdim diye ağlayıp sızlamanın yararı yoktur; gün gelince geri kazanılabilir çünkü. Ama canından olacak kişi geri dönüşün olmadığını bilir, bu yüzden feryat figan eder.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi