Tarlakuşu İle Yavruları

T

     Bir tarla kuşu varmış. Buğdaylar yeşerirken kendisine bir yuva yapmış. Her gün birer yumurta yapıp üzerine yatmış. Bir süre sonra yavruları yumurtadan çıkmış, ama yavrular bir türlü uçmayı öğrenememişler. Tarla kuşu bundan dolayı çok üzgünmüş. Yiyecek aramaya giderken yavrularını sık sık uyarırmış:
     “Aman yavrularım gözünüzü dört açın. Yarın tarla sahibi gelince kulak verip dinleyin. Ne konuştuklarını öğrenin. Biz de ona göre davranalım.”
     Tarla kuşu gidince, tıpkı söylediği gibi tarla sahibi ve oğlu gelmiş; oğluna dönüp;
     “Tamam, buğdaylar olgunlaşmış. Bugün git komşulara haber ver. Babam ekinleri biçmek için sizleri imeceye çağırıyor de. Yarın erkenden orakları alıp  gelsinler,” demiş.
     Tarlakuşu yuvasına dönünce yavrularının telaş içinde olduğunu görmüş.
     “Ne oldu? Çiftçi . neler söyledi?” diye sormuş.
     “Komşularına haber gönderdi. Yarın sabah yardıma gelmelerini söyledi.”
     Tarlakuşu:
     “Öyleyse hiç korkmayın,” demiş. “Yer değiştirmemiz için daha vakit var. Yarın gene dinleyin bakalım ne konuşacaklar?”
     Ertesi gün tarla kuşu gene yiyecek toplamaya gitmiş. Tarla sahibi yine oğluyla birlikte gelmiş:
     “Ekinler çok olmuş. Artık bu halde bekletemeyiz. Gördün mü komşuların bize ettiğini? Git bari akrabalara haber ver, yarın sabah erkenden burada olsunlar,” demiş.
     Yavrular bu defa daha çok korkmuşlar. Anneleri gelince herşeyi bir çırpıda anlatmışlar. Tarlakuşu gene aldırmamış.
     “Siz rahatınıza bakın yavrularım,” demiş. Yemlerini yiyip uyumuşlar.
     Ertesi gün tarlakuşu gene gün doğmadan yiyecek toplamak için yola çıkmış. Bir süre sonra çiftçi oğlu ile gelmiş. Gelip gidenin olmadığını görünce oğluna dönerek;
     “Biz hata ettik oğlum,“ demiş. “Komşuya, akrabaya güvenmeyecektik. Dostun, akrabanın da en iyisi insanın kendisidir oğlum; bunu hiç unutma! Yarın çoluk çocuk orakları alıp işe kendimiz girişelim. Ne zaman biterse bitsin. İşin en iyisi bu!” demiş.
     Akşam yuvasına dönen tarlakuşu bu haberi alınca;
     “Şimdi iş ciddi… Hemen açalım kanatları,” demiş ve yavrularını peşine takıp terk etmiş yuvasını.
     Hani ne derler; insanın dostu da kendisidir, düşmanı da. İnsan önce kendine güvenmeli…

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi