Dövüşçü Aslan İle Yaban Domuzu

D

       Bir yaz günü aslan su içip serinlemek amacıyla bir su başına gelmiş. O sırada yabandomuzu da aynı amaçla suya eğiliyormuş. Aslan;
       “Çekil bakalım da suyumuzu içelim,” demiş.
       “Ne demek çekil?” diye karşılık vermiş yaban domuzu. “Biz hayvan değilmiyiz? Biz de su içemez miyiz? Asıl sen çekil!”
       “Sen çekil… Hayır sen çekil…” derken işi dövüşe çevirmişler. Nasıl bir dövüş; kıyasıya, kıran kırana, öldürüp ölmecesine! Kan ter içinde kalmışlar. Ayrılıp bir solukluk dinlenmede ise ne görsünler? Çevredeki ağaçların tepesine akbabalarla kara kargalar tünemişler. “Aman birbirlerini öldürseler de leşleri bize kalsa,” diye bekleşmiyorlar.
Hem aslanda hem yaban domuzunda şafak sökmüş:
     “Aman, kavgayı dövüşü boş verelim! Eski dostluğumuza dönelim. Bu akbabalarla kara kargalara yem olmayalım, iyisi budur…” demişler, yollarına gitmişler.
       Dövüşüp sövüşmek iyi mi? Barış içinde yaşamak varken üstelik… Dövüşenler için son her zaman kötüye varır, bir kazanç getirmez.
(Çeviren: Sevgi Şen)

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi