Ceylan, Kaplumbağa, Fare ve Karga

C

     Bir varmış, bir yokmuş; hayvanların mutlu yaşadığı bir ülke varmış. Bu ülkede ceylan, kaplumbağa, karga ve fare bir arada güzel güzel yaşıyormuş. Yurtları uzak, çok uzak bir yerdeymiş. Mutlulukları da bu yüzdenmiş. Bir gün ceylan çayırda otluyormuş, halinden çok memnunmuş. Ancak birdenbire insanoğlunun en iyi dostu olarak bilinen bir köpek çıkmış ortaya. Tabii arkasından da bir insan gelmiş; bu bir avcıymış. Köpek ve adam ceylanın peşinden koşmaya başlamış. Ceylan kaçmış onlar kovalamışlar.
     Bu sırada evde yemek zamanıymış. Sofrayı hazırlayan fare, bakmış ki arkadaşlarından birisi eksik. Diğerlerine dönerek;
     “Neden, hep dört iken bu gün üçüz?” demiş. “Ceylan arkadaşımız bizi unuttu mu dersiniz?”
“Unutmaz,” demiş kaplumbağa. “Mutlaka başı dertte olmalı. Ne olurdu karga gibi kanatlarım olsaydı, uçar dolanırdım çayırları. Ya ceylanın yardımımıza ihtiyacı varsa, ne olduğunu bilmeden onu yargılamak doğru olmaz!”
     Karga hak vermiş kaplumbağaya. Kanatlarını çırpıp havalanmış ve ceylanı aramaya başlamış. Bir de ne görsün, ceylan ormanda avcının tuzağına düşmemiş mi? Ağlardan kurtulmak için çırpınıp duruyor.
     Karga hemen dostlarına haber vermiş. Üçü düşünüp bir sonuca varmışlar; biri evi bekleyecek, diğer ikisi ceylanı kurtarmaya gidecekmiş. Tabii ki evde kaplumbağa kalmış. Fare ile karga fırlayıp gitmiş. Kaplumbağa kalmış kalmasına ama aklı hep dostlarındaymış. Sonunda oda çıkmış yola.
     Bir süre sonra fare ile karga ceylanın yanına gelmiş. Fare ağları kemirmiş, arkadaşını kurtarmış. Sonra hepsi oradan ayrılmış. Avcı oraya gelip ağları parçalanmış, tuzağı da bomboş görünce küplere binmiş. Öfke ile etrafa bakınmış, o sırada kaplumbağayı görmüş. Onu çantasına koymuş. “Ceylan bir başka güne kalsın… Biz bu akşam kaplumbağa ile yetinelim!” demiş.
     Karga olup bitenleri yukarıdan görmüş. Hemen uçarak olanları ceylana ve fare anlatmış. Üçü hemen bir araya gelip dostlarını nasıl kurtaracaklarını düşünmeye başlamışlar. Sonunda bir yol bulmuşlar. Ceylan, avcının önüne çıkıp kendini göstermiş. Ceylanı tekrar karşısında gören avcı hemen onun peşine düşmüş. Avcı kovalıyor, ceylan koşuyormuş. Sonunda avcı yorulup sırtındaki çantayı yere atmış. Fare de bu anı bekliyormuş. Hemen koşup, çantayı kemirmiş ve dostunu kurtarmış.
      Onlar ermiş muradına… Avcı boş dönmüş evine!

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi