İbrahim Halil Barkiyer (Yaralıdır Şimdi Bildiğin Yeri Kalbimin)

İ

Yaralıdır şimdi bildiğin yeri kalbimin
Eski tarihlerden kalma
Sorgulamalar sunuyorum kendime
Ne zaman geldik
Sonsuzluğundan ömrümüzün
Ne kadar çok masumduk
Yedi yaş emekçisi çocukluğumuzda olmazsa
Bugünde darasına talimiz
Katıksız ekmeğin
Kuru bir şükür düşerdi sofraya sonra
Babam her zamanki gibi imanlı
Ve de ihtiyar
Anamı demeye gerek yok
Anlatır onu ellerindeki nasır haritası
Tarihin akrebinde nasıl da büyüdük
Kapıları döven dingin rüzgâra inat
İnat tüm hüsran sevişmelere
Bisikletine binmemiş
Topacı dönmeyen
Ve oyuna oyuncağa hasret
Bitirilmiş bir çocuklukla başlıyorum
En genç yıllarıma
En güzel ozanları yakılıyor yamaçlarımın
Tarifsizliği tadıp benliğimde
Psişik hep yek oynayan
Düş saatlerinde gezindim durmadan
Kar yağardı o kentin duraklarına
Duraklar sevileme sohbetlere gebeydi
Morfolojikti
Ayaküstü ya da oturumlu
Kenger satıcılarından öğrendim dişlerimi
Otuz ikisi tekmil
Bileniyor sona durmadan
Düştü her şey
Sarı bir ihanetti
Kar düşürdüm yüreğimin köprülerine
Tanımsız susuşlarına
Mavisini damıttım gözlerinin
Ve aşk dedim
Sağdım durmadan teninin beyazından ellerini
Ellerin
Ellerin oy
Ellerin uçurumdur
Gel de çöz beni…

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz