İşçi İle Bülbül

İ

       Bir varmış, bir yokmuş…
       İşçinin biri, tüm bir yaz gecesi öten bülbülü dinlemiş. Sonunda o güzel sese hayran olmuş. Ertesi günü, akşama dek, etkisinden kurtulamayarak hep onu düşünmüş. Gece olunca da, bir tuzak kurarak bülbülü tutmuş.
       Büyük bir sevinçle;
       “Artık benim oldun,” demiş. “Şimdi istediğim kadar senin o güzel sesini dinleyebileceğim. Artık bana kimse engel olamaz!”
       Bülbül;
       “Biz bülbüller hapisteyken ötmeyiz,” yanıtını vermiş.
       İşçi;
       “Öyleyse seni yerim. Zaten eskiden beri bülbül ızgarasının çok lezzetli bir şey olduğunu duyardım,” demiş.
       Bülbül, onun sözünü kesmiş:
       “Lütfen beni yeme…” diye yalvarmış. “Beni serbest bırakırsan, sana şu zavallı, bir lokmacık bedenimden çok daha kıymetli iki tavsiyede bulunurum.”
       İşçi, bülbülü serbest bırakmış. O hemen uçarak, tehlikeden epeyce uzak bir dala konmuş. Sonra da tavsiyelerini sıralamış:
       “Söyleyeceğimin birincisi; bir kez sahip olduğunu artık elinden bırakma. İkincisi; elinden giden için lüzumsuz yere üzülme…”

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi