Karga İle Fare

K

       Bir varmış, bir yokmuş…
       Gün aydınlanıp sabah olduğunda, karganın biri neşeli sesler çıkarıp etrafta dolaşıyormuş. Çevresindeki diğer kuşlara da “Günaydın” diye selam veriyormuş.
       Karga az ilerde bir peynir parçası görmüş. Hemen ona doğru uçarak gagasının arasına sıkıştırmış. Yuvasına doğru yol alırken sokakta bitkin bir fare görmüş. Zavallı halsiz bir şekilde yürümeye çalışıyormuş.
       Karga;
       “Ne oldu, neyin var?” diye sormuş.
       Fare;
       “Çok açım,” diyerek yanıt vermiş.
       Karga;
       “Benim yarın için yiyeceğim var. Az önce bir peynir parçası bulmuştum. Gel de birlikte yiyelim, sen de açlığını gidermiş olursun,” demiş.
       Peyniri birlikte yemişler ve fare ona neşeli bir şekilde teşekkür ederek uzaklaşmış.
       Aradan yaklaşık bir ay geçmiş. Farenin şansı açılmış. Bol miktarda yiyecek buluyormuş. Ne var ki, bir gün karga hiç yiyecek bulamamış. Aklına fare gelmiş ve fazla düşünmeden onun kapısına dayanarak;
       “Yiyeceğin var mı fare kardeş?” diye sormuş.
       Fare;
       “Yok!” demiş.
       Aslında yiyeceği varmış ama paylaşmak istememiş. Karga bunun farkına vardığı halde hiç sesini çıkarmamış ve “Tamam, ne yapalım,” diyerek oradan uzaklaşmış. Diğer arkadaşlarından birkaç parça yem bulmuş ve onunla karnını doyurmuş.
       Ancak bir gün, fare tekrar karganın kapısına dayanmış ve hiç çekinmeden;
       “Bana vereceğin birkaç lokma yiyeceğin var mı?” diye sormuş.
       Karga;
       “Ben sana elimde bir lokma peynir varken vermekten çekinmedim, ama o gün sen bana, günlerce yetecek yiyeceğin olduğu halde bir lokma vermekten çekindin,” diyerek karşılık vermiş.
       Fare yüzü kızarmış bir halde evine dönmüş ve utancından bir daha da dışarı çıkamamış. Kısa bir süre sonra da açlıktan ölmüş.
       Karga;
       “Ne yapalım, kendin ettin kendin buldun,” demiş.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi