Fahrettin Koyuncu (Yeşim’in Şiiri)

F

Kordon uğultuları can yakıyor
Ve serseriler kol geziyor caddede
Tükürse dünya temizlenir
Ne de olsa yeşim

Yeşim’in gözleri kara
Kırmızı bilir şarabın rengini
O meyhane senin bu meyhane benim
En çok da kordon’u adımlar
Koca koca afişler düşlerine girer

Yıldırımlar yanına düşer yeşim’in
Şimşekler başında çakar
Gülüp geçerken hepsine
Kurşuna dizilir bakışları
Ve güzel günlere yeminler eder
Anılar çorap söküğü gibi
Dolar gelir aklına
Uzakları özler yeşim

Balçık kokulu sokaklara dalarken
Ritimsiz kuşkularını boşaltır içinden
Gazete manşetlerini düşünür sonra
Bir gölge belirir iki adım ardında
Saltanat korkusu yayılır sanki yüreğine
Koşası gelir çıldırtan sirenlere

Uykuya dalar yeşim
Kararır gözlerinin karası
Yalnızlığını tellala verir de
Dinletemez masalını

Eksik etekliğine öfkelenir yeşim
Cenneti düşünür bir de ayaklarının altında
Uzun söylevler verir kendine

Bölük pörçüktür yeşim’in aşkı
Tanıyan bilir ancak

Gül üstüne şiirler okur içinden
Çok tekrarlı şarkılar söyler
Ve yeşim rast makamıyla
Biraz da beni sever.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz