Mehmet Ajlan (Sabah)

M

Çirkin yüzünü sürüyor şafak camlara
Dindi uğultusu karaağaçların
Ne kadar az dinlendik yorgun gül
Rüzgâr açıyor geçmişin yosunlu kapısını
Neye yarar ansımak büyüyor yalnızlık
Bir daha yeşerir mi donmuş kıyılarımda
Çocuksu gülüşler o ilkyaz gülüşleri
Bakıyorum gözlerine anısız ve bungun. 

Geçti akşam suları kollarımızın arasından
Yeryüzünün gerçeği bu yaşamın gerçeği
Kamçılar ürkek kanı yarınlara doğru.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz