İnci Ramiz (Elimden Alamazsın Paris’i)

İ

Tüm açmazlar açılanın içinde
Sen o açmazların birinde
Bir kaplan gibi dolaşıyorsun Paris’te
Eyfel’e tırmanıyorsun
En üstünden atlıyorsun Paris’e

Ellerin yüzüyor Seine üstünde
Bateaux Mouches’lar geçiyor renkli, ışıklı
Beyaz bir yelkenlisin kirli Seine suları içinde
Kâğıttansın üşüyorsun belki
Yirmi birinci yüzyıl dehşetle geliyor

Mirabeau köprüsünden geçiyorsun
Bütün Paris köprüleri merdiven
Ve sen Eyfel gibi dik, demirden
Uzaklaşıp gidiyorsun içimden
Belki uyduruyorum bu hikâyeyi

Sen beni bencil buluyorsun
Paris’i kıskanıyorsun
Mordan başlayıp büyüyen
Dünyayı delip geçen, uzaya kırılan
Bu insan sevgimi tutamıyorsun

Başparmağımı emer gibi emiyorum Paris’i
Büyüyor yollar, köprüler, köprülerin altları
Seine yüzünde iri timsah gözleri
Çelişkiler çağ atlıyor
Hiçbir rüyaya değmez, unut gitsin

Paris’i elimden alamazsın.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz