Ahmet Uysal (Yaz Sıyrığı)
Ahmet Uysal (Yaz Sıyrığı)

Ahmet Uysal (Yaz Sıyrığı)

kırgın bir sığınıktım ıssız
                sokulmuştum öylesine ki
batırdı parmağıma ansızın
                zehirli dikenlerini

sıyırdı hazla yaz bürümcüğü
                gömleğini üstünden
tenimde dolaştırdı sürtünerek
                ince ürpertisini

uzak sunaklarda soyunup gelen
                tanrıça olmalıydı
dolaştırdı bedenimde yüzlerce yılanın
                devinimli dilini

bir sızımlık güz nemi sanmıştım onu
                öperken ağzından
sızlayan dudağıma çizerek gitti
                ölümcül imini

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir