Nazım Hikmet (Saat 21-22 Şiirleri)

N

Ne güzel şey hatırlamak seni
ölüm ve zafer haberleri içinden
hapiste
ve yaşam kırkı geçmiş iken…

Ne güzel şey hatırlamak seni:
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin
ve saçlarında
vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının…
İçimde ikinci bir insan gibidir
                seni sevmek saadeti
Parmakların ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının,
güneşli bir rahatlık
ve etin daveti:
                kıpkızıl çizgilerle bölünmüş
                               sıcak
                                               koyu bir karanlık…

Ne güzel şey hatırlamak seni,
yazmak sana dair,
hapiste sırtüstü yatıp seni düşünmek
filanca gün, filanca yerde söylediğin söz,
                kendisi değil
                               edasındaki dünya…

Ne güzel şey hatırlamak seni.
Sana tahtadan bir şeyler oymalıyım yine;
                bir çekmece,
                               bir yüzük…

ve üç metre kadar inceipekli dokumalıyım.
Ve hemen
                fırlayarak yerimden
penceremde demirlere yapışarak
hürriyetin sütbeyaz maviliğine
                sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım…

Ne güzel şey hatırlamak seni:
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yaşım kırkı geçmiş iken…

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz