Macit Aray (Karabel’deki Hitit Askeri’ne)
Macit Aray (Karabel’deki Hitit Askeri’ne)

Macit Aray (Karabel’deki Hitit Askeri’ne)

Kartallar uçuşuyor günün son ışığında,
Sessizlik başlar şimdi rüzgârın ıslığında;
Defne korularında ruhu gezer Virjil’in.
Söyle, kahraman Hitit, çözülsün artık dilin.
Altın çağın ayakta kalan en son şahidi,
Ey, ölümü yenmenin taş kesilmiş ümidi!
Bir geçit değil bugün gösterdiğin sarp duvar,
Ne kaçan bir sevgili, ne yolunda ordu var…
Baykuşların kahkaha attığı boş bir yuva;
Uğrunda yüzbinlerin can verdiği Truva…
Kalktı yerden göklere doğru eşsiz bir kervan…
Neye yarar vadide açıp solan erguvan;
Şu dere boyundaki küme küme zakkumlar,
Nemflerin ayağına hasret çeken şu kumlar…

Anladım, dudakların niçin kımıldanmıyor:
Boşalan bir dünyada konuşmak, susmaktan zor…
Yükseldi toprak yoldan işte bir toz bulutu,
Sarıyor taş bağrını karanlığın sükûtu…
Uyu ey zamanların dışına çıkan Hitit!
Hem yalnız olmalıdır, hem de sessiz bir yiğit… 

Not: Karabel, İzmir-Kemalpaşa ilçesi yakınında 30 asır önce bir kayaya yapılmış Hitit Askeri rölyefi bulunmaktadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir