Horoz İle Tüneği

H

       Bir varmış, bir yokmuş…
       Bir zamanlar bir büyücü vardı; bir gün bir sürü insanın toplandığı bir meydanda hünerlerini göstermeye başladı. Bu arada bir horoza sanki tüy kadar hafifmiş gibi bir kalas taşıttı. Ama seyirciler arasında bir kız vardı, dört yapraklı bir yonca bulmuştu; işte bu yüzden kafası çalışıyordu ve gözbağcılığına inanmıyordu. Nitekim horozun taşıdığı o kalasın aslında bir saman çöpü olduğunu gördü.
       “Hey, millet!” diye seslendi. “Bunun kalas değil de saman çöpü olduğunu görmüyor musunuz?”
Az sonra büyü bozuldu, onun haklı çıktığını gören halk küfürler ve hakaretler yağdırarak büyücüyü kovdular. Ama o için için, “Ben intikamımı almayı bilirim!” diye söylendi.
       Bir süre sonra kızın düğünü olacaktı; giyinip kuşandı, büyük bir gelin alayıyla birlikte nikâhın kıyılacağı kiliseye doğru yola koyuldu. Derken karşılarına suları kabara kabara akan bir dere çıktı. Üzerinde ne bir geçit vardı ne de bir köprü. Ama gelin çok çevikti; giysilerini yukarı çekerek derenin üzerinden atlamak istedi. Tam suyun başına gelmişken bir adam -ki bu büyücüden başka biri değildi- şöyle seslendi:
       “Sen kör müsün kız? Nerde dere var ki?” diye seslendi.
       İşte o zaman kızın gözleri açıldı, yarı beline kadar çektiği giysileriyle subaşında değil de, bir çiçek tarlasında bulunduğunu gördü.
       Bunu herkes gördü elbette ve genç kızı kahkahalarla ve alaylar içinde uğurladılar.

(Grimm Kardeşler-Çeviren: Sevgi Şen)

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi