Serap Özaltun (Ne Olur Anne!)
Serap Özaltun (Ne Olur Anne!)

Serap Özaltun (Ne Olur Anne!)

Kocaman gözlerle
Camdaki buğudan
Bana bakan sen…
Gülme bana öyle.
Ben de bilirim
Uçurtma uçurmasını
Salıncakta sallanmayı,
İp atlamayı,
Elimde elma şekeriyle
Kaydıraktan kaymayı.
Ama…
Ama annem dedi ki;
Sen artık büyüdün,
Gir içeri!
Ütüyü yap, bulaşığı yıka,
Evi topla… Tamam…
Yapacağım ama
Boyum yetmiyor ki
Ütü tahtasına.
N’olur anne,
İzin ver,
Bir gün olsun
Ben de çocuk olayım
İzin ver,
Daha sonra söz
‘Anne’ olacağım!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir