Muhallebi

M

       Bir varmış, bir yokmuş…
       Bir zamanlar yoksul ve uysal bir kız vardı; annesiyle birlikte yaşıyordu; hiç yiyecekleri yoktu. Bu yüzden bir gün kız ormana gitti; orada yaşlı bir büyücü kadınla karşılaştı. Kadın onun derdini biliyordu; bu yüzden ona küçük bir çanak hediye etti.
       “Çanak, çanak, hadi pişir!” dendiği zaman çanak muhallebi pişirecekti. “Çanak, dur bakalım!” dendiğinde de pişirmeye son verecekti.
       Kız bu çanağı annesine getirdi; artık fakirlikten ve açlıktan kurtulmuşlardı. İstedikleri zaman istedikleri kadar muhallebi yiyebiliyorlardı.
       Bir gün kız evden dışarı çıktı. Annesi çanağı eline alarak, “Çanak, çanak, hadi pişir!” deyince çanak muhallebi pişirdi. O da karnı doyuncaya kadar yedi. Ama çanağı durduracak olan kelimeyi bilmiyordu. Bu yüzden çanak, pişirmeyi sürdürdü; muhallebi önce taştı; öyle ki mutfağı doldurdu, sonra bütün eve yayıldı. Derken yandaki eve sıçradı, sonra tüm sokakları doldurdu; böyle giderse sanki herkes doyacak ve kimse açlık çekmeyecekti. Sonunda tek bir ev sağlam kaldı.
       O sırada kız çıkageldi ve “Çanak, dur bakalım!” deyince muhallebiyi pişirmeyi durdurdu. Artık şehre inmek isteyen, her yerde durup muhallebi yemek zorunda kalacaktı.

(Grimm Kardeşler-Çeviren: Sevgi Şen)

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi