Üç Kısa Öykü-2
Üç Kısa Öykü-2

Üç Kısa Öykü-2

       Yetenek
       Bir gün genç bir delikanlı Yahya Kemal Beyatlı’ya gelerek;
       “Üstat ben ya ressam ya da şair olacağım. Henüz bir karar veremedim. Kararımda bana yardımcı olur musun?” der.
       Yahya Kemal Beyatlı delikanlıya;
       “Resimlerin ve şiirlerin yanında mı?” diye sorar.
       Delikanlı; “Şiirlerim yanımda,” der ve Beyatlı’ya gösterir.
       Yahya Kemal şiirleri okuduktan sonra delikanlıya şöyle der:
       “Sen ressam ol evladım!”
       Delikanlı şaşırır ve “Ama daha resimlerimi görmediniz ki?” der.
       Yahya Kemal Beyatlı cevap verir:
       “Ama şiirlerini gördüm!”
       Hırs
       İki esnaf birbirinden nefret ediyordu. Hırslı bir rekabet vardı aralarında. Bir gün bu esnaflardan biri dükkânın bodrumunda bir lamba buldu. Onu temizlemek için ovalarken içinden bir cin çıktı. Cin, adama sordu:
       “Dile benden ne dilersen! Yalnız bir kural var. Kendine ne dilersen, iki mislini karşındaki komşuna vereceğim. Çok zengin, sağlıklı ve mutlu olmayı dilersen, iki katını komşuna vereceğim. Şimdi karar ver ve isteğini söyle.”
       Adam düşündü ve dileğini söyledi:
       “İşimin yarısını kaybetmek istiyorum!”
       Özgür Kurt
       Çelimsiz ve aç bir kurt, soğuk bir günün sabahı köyün yakınlarında dolaşırken, besili ve karnını iyice doyurmuş bir köpekle karşılaştı.
       “Söylesene dostum, nasıl böyle tombul olabiliyorsun?”
       “İnsanlar beni besliyorlar,” diye cevap verdi köpek.
       “Hepsi bu kadar mı?” diye alaylı bir ifadeyle sordu kurt. “İşin çok zor olmalı öyleyse?”
       “Hayır,” dedi köpek. “Yaptığım tek şey, geceleri bahçeyi beklemek.”
       “Bunun için mi sana yemek veriyorlar? Eğer hepsi buysa ben de sana yoldaş olurum. Sen dışarıda yiyecek bulmanın ne demek olduğunu bilemezsin.”
       “Sahibim şüphesiz seni de besler,” dedi köpek.
       Kurt, köpeğin haline imrendi ve beraber köpeğin bekçilik yaptığı yere doğru gittiler. Bahçeye girer girmez kurt, köpeğin boynundaki bir ize dikkat kesildi.
       “Baksana dostum, boynundaki tüylere ne oldu?”
       “Zincir tüylerimi döktü,” dedi köpek. “Görüyorsun, günün ve gecenin büyük bir bölümünde ben zincirle kazığa bağlıyım.”
       “O halde hoşça kal dostum,” dedi kurt ve hızla oradan uzaklaşmaya başladı. “Fikrimi değiştirdim. Ben aç kalabilirim ama zayıf ve özgür olmayı, şişman fakat esir olmaya tercih ederim,” diye de ekledi.

(Anonim-Çeviren: Sevgi Şen)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir