Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim

B

     Nermin, sahnenin hemen arkasındaki odasına döndüğü zaman içerisini buketlerle, sepet sepet çiçeklerle donanmış buldu.
     Konser çok başarılı geçmişti…
     Salon şimdi bravo sesleri ve sürekli alkışlarla inim inim inliyor; alkış sesleri ve davetlilerin takdir hislerini yansıtan çığlıkları koridorlarda yankılar yapıyordu…
     Nermin koynundan çıkardığı bir resme nemli gözlerle bir kere daha bakıyor. Kafasının içindeki karmakarışık duygularla, anılarla dolu olarak tekrar sahneye çıkan koridorda yavaş yavaş ilerliyor…
     Bambaşka bir hayal âlemi içerisinde şimdi kendisi…
     Fakat… Kolay değil… Sanatçı olmak o kadar kolay bir şey değil… Bütün hislerden, duygulardan, düşüncelerden en kısa zamanda sıyrılması gerekir. Ne yapsın? Sanatçının kaderi ve dünyası budur işte…
     Sahneye doğru ilerlerken neler neler geçip gitmiyor gözlerinin önünden…
     Celal ile ilk tanışmaları, o şipşirin kasabanın tek lokalinde, parmaklarına takılan alyanslar, mutlu bir hayatın beklendiği ilk mutluluk dolu, umut dolu geçen güzel günler ve sonra da araya giren pürüzler, üzerlerine çöken kâbuslar, kara bulutlar ve sonra da… Oralarını düşünmek bile istemiyor Nermin…
     O zamanlar, hiçbir şekilde mana veremediği Celal’in o manidar, o bir tuhaf gülüşleri gözlerinin önüne geliyor. Geçen günler hafızasında yeniden canlanıyor. O günleri yeniden yaşıyor şu anda…
     Nermin bu duygu ve düşüncelerle kendisini sahnede buluveriyor tekrar…
     Alkışlar, bravo sesleri yeniden ve daha da kuvvetle salonu dolduruyor…
     Nermin mikrofonu eline aldıktan sonra zoraki bir gülümseme ile dinleyicilere teşekkür ederek gecenin son eseri olarak takdim edeceği şarkıyı, kelimelerin üzerine basa basa, onları yudum yudum içine sindirerek okumaya başladığı zaman, daha ilk mısraların nağmeleri arasında pırıltılı birkaç damla gözyaşının avucundaki şifon mendille ustaca bir hareketle kuruladığının kimseler farkına varmıyor.
     Şimdi salonda çıt çıkmıyor…
     Yalnız onun eski hatıralar arasından süzülüp gelen tatlı ve titrek sesi duyuluyor…

Ben seni unutmak için sevmedim
Gülmen ayrılık demekmiş bilmedim
Bekledim sabah akşam yollarını
Ölmek istedim bir türlü ölmedim
                Aşk bu mu, sevda bu mu, hayat bu mu?
                Kalp acı, dünya hüzün, göz yaş dolu
Şimdi sen kim bilir nerelerdesin
Gelir gecelerden koşarak sesin
Bana en acı haber kiminlesin
Adını içimden hala silmedim
                Aşk bu mu, sevda bu mu, hayat bu mu?
                Kalp acı, dünya hüzün, göz yaş dolu

Beste: Amir Ateş
Güfte: İlham Behlül Pektaş
Makamı: Segâh
Usûl: Semaî-Düyek
Form: Şarkı

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz