Nihat Hayri Azamat (Son Şiir)
Nihat Hayri Azamat (Son Şiir)

Nihat Hayri Azamat (Son Şiir)

hayatı şiirden çıkardım
-bu ölüm tarihimdir ebcedle-
ve cebimi ellerimde unutup alkışlara sığındım
kupkuru toprağa düştü çılgın sözlerim

yerin göğün havanın suyun
ve yok olmanın yorgun külleri üstünde
bitiveren başlangıçsız ve solgun bir çiçek
diye bir söyleve başlamak üzereyken
sesim savruluyor rüzgâra

yana yakıla
ve yorumsuz bir ormanda
yürüyorum

artık
şiiri kaldırmıyor
kırık dökük
incilerim

incecikten
geçiyorum kanlıcaya
kıyılarıma vuruyor yalnızlığı bütün denizlerin

biz bu şiirleri
kimler için yazmıştık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir