Deniz Zengin (Metruk Olmayız Belki de)

D

Dün yakıldım…
Bugün arındım, günahlarımdan geldim işte
Kapındayım
Yalnızlık, sessiz bir duruştur zamana
Aç kapıyı
Gel içeri de
Merhaba de
Sevgili kâbus olma geceme
Kalmasın gözlerimde suretin
Yalnızlık…
Sessizlikte yitirdi dilini
Zaman yürümüyor gözlerimizin haritasında
Yazmıyor alfabesini artık
Sessizliğin
Sessizliği
Biliyorum
Metruk kentler kadar uzak olsakta kızılca köyümüze
Konuşsak
Irmak olup akarız deltasına köyümüzün
Metruk olmayız belki de…

Yazar hakkında

Yorum Ekle