Zeus ve Oğlu
Zeus ve Oğlu

Zeus ve Oğlu

Zeus’un bir oğlu olmuş;
Babasına çeken bu oğulun ruhu
Alabildiğine tanrısalmış.
Çocuk ruhu hiçbir şeyi sevmez
Onunkiyse kendini çok tez
Sevme sevilme kaygılarına salmış.
Onda birleşen akıl ve sevgi
Geride bırakmış zamanı, o zaman ki
Her mevsimi ne çabuk getirir zaten.
İlkin güler yüzlü otlar-çiçekler olmuş
Olympos’lu gencin yüreğini çelen.
Tutkunun bütün hallerini yaşamış:
İnce duygular, tatlı ürperişler,
Ahlar, vahlar, hepsini, hepsini tatmış.
Zeusoğlu’nun doğuştan
Bir başka iç zenginliği varmış
Öteki tanrıların çocuklarından.
Eskiden çok âşık olmuş da sanki
Yeniden yaşıyor gibiymiş o günleri:
Öylesine kusursuzmuş sevgi işlerinde.
Ama Zeus öğrenim görmesini istemiş.
Toplamış tanrıları, demiş:
— Bugüne dek,
Tek başıma çektim çevirdim evreni.
Ama o kadar değişik işler var ki
Bunları yeni tanrılara dağıtmam gerek.
Bu sevgili oğlumu almalıyım ele
Kanı benim kanım, üstelik de şimdiden
Her yanda tapınaklar kurulmuş ona.
Her şeyi bilmeli ki hak etsin
Ölümsüzler katına yükselmeyi.
Böyle demiş eli şimşekli tanrı.
Ötekiler alkışlamış:
— Bu üstün zekâ,
Her şeyi çabucak kavrar demişler.
Savaş Tanrısı atılmış hemen:
— Ben sanatımı kendim öğretirim ona,
Ne kahramanlar yetiştirdi bu sanat, demiş;
Ne şanlar, ne ülkeler kazandırdı Olympos’a.
— Ben de çalgı öğretmeni olurum onun,
Demiş sarışın ve bilgin Apollon.
— Ben de, demiş aslan postlu Herakles,
Yenmesini öğretirim ona kötülükleri;
Dizginlemesini zehir saçan azgınlıkları,
Yüreklerde ölüp dirilen o ejderhaları.
Yumuşak keyiflerin düşmanıyım ben,
Çiğnenmemiş yeni yollar öğrenir benden
Erdem adımlarıyla şereflere götüren.
Sıra Sevgi Tanrısı’na gelince
— Benimle öğrenemeyeceği şey yoktur.
Sevginin dediği doğrudur;
Neyin hakkından gelinmez
Kafa istekle birleşir birleşmez.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir