Bir Moğolun Rüyası

B

Eskiden bir Moğol, Moğolistan’da,
Bir veziri cennette görmüş, rüyasında.
Cennette vezir olmaz, ama görmüş işte adam;
Hem de hurili melekli bahçelerde.
Aynı rüyada gördüğü bir dervişse
Cehennem alevlerinde yanıyormuş;
En mutsuzlar bile acıyormuş adama.
Bunda bir iş var, demiş Moğol uyanınca:
Cehennemlik cennette, Cennetlik cehennemde!
Gitmiş rüyadan anlayan birini bulmuş;
Böyle böyle, demiş, bu ne biçim düş?
— Merak etmeyin, demiş rüyacıbaşı;
Karanlık değil bu rüyanın anlamı.
Bu işlerden biraz anlıyorsam, bence,
Tanrılar bir öğüt vermek istemiş size:
O vezir zaman zaman bırakıp sarayları,
Tek başına bir köşeye çekilirmiş;
O dervişse ikide bir bırakıp köşesini, Vezire yaranmaya gelirmiş.
Bu yoruma diyecek yok ama,
Ben de bir çift söz etmek isterim
Yalnızlık sevgisinden yana:
Neler neler bulur köşesinde insan
Başı belaya girmeden;
Ne temiz keyifler tadar, bedava;
Gökten rahmet yağar gibi üstüne.
Ne gizli tatlar bulmuşumdur yalnızlıkta!
Nerede o eskiden, herkesten uzakta,
Serin gölgeliklerinde yattığım yerler?
Bir gitsem, kim karışır orada keyfime?
Bir silinse kafamdan saraylar, şehirler;
Dokuz Kızlar seslense yine gökten,
İçimde uyuyan şaire.
Görmediklerimi gösterseler bana yukarıda,
Yıldızlarla kıpır kıpır karanlıklarda.
Öğrensem serseri gezegenlerden
İnsanoğlunun kaderini,
Geçmişini geleceğini.
Bu büyük düşünceler beni aşsa bile
Oturur seyrederdim dünyayı
Dere kıyısında, bir çimende.
Şiir yazardım allı morlu
Çiçek açar gibi kıyılarda.
Altını gümüşü eksik olsun dünyanın
Yaldızı, ceviz kaplaması neme gerek
Yattığım odanın?
Daha mı derin, daha mı tatlı sanki
Zengin yerde uyunan uyku?
Çekilir uyurum tenha köşemde.
Ölülere karışma vaktim gelince de
Gözüm arkada kalmadan,
Alır başımı giderim
Kalenderce yaşadığım dünyadan.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi