Kartalla Saksağan

K

Kartal, havaların sultanı ve saksağan,
Huyları, dilleri, kafaları, giysileri
Hiç de ortak olmayan bu iki kahraman,
Bir ıssız çayırın sapa köşesinde
Rastlayıvermişler birbirine.
Saksağanın ödü patlamış,
Ama kartal, yemiş doymuş olduğu için,
— Korkma, demiş ona, gel gezelim birlikte;
Koca evreni evirip çeviren
Zeus’un canı sıkılıyor da ikide bir,
Benimki neden sıkılmasın?
Ben ki onun kuşuyum, herkes bilir.
Haydi, hiç sıkılmadan, ahbapça,
Bir şeyler anlat bakalım bana.
Açmış o zaman çenesini bizimki
Şundan, bundan, havadan, sudan,
Neler, neler anlatmamış ki!
Bir adamı vardır hani Horatius’un
Dağda bayırda konuşur durur,
İyilikler, kötülükler üstüne:
Ondan beter olmuş bizim geveze kuş.
Kartalın jurnalcı başı olmaya da kalkmış:
— Bir o yana, bir bu yana hoplayaraktan
Olan biteni bildireyim size, demiş.
Kartal hiç hoşlanmamış bu tekliften:
— Aman, demiş, hiç yerinden kıpırdama;
Allahaısmarladık, çenesi düşük dostum!
Sarayımda dedikodu istemem:
Çok kötü bir huy bu seninki.
Saksağanın da sarayda gözü yokmuş zaten;
Sanıldığı gibi değildir,
Tanrıların hizmetine girmek.
Bu şeref çok kez terleri döktürür.
Dedikoducular, casuslar, sırıtkanlar,
İçi başka, dışı başka olanlar,
Tiksindirir, kızdırır devletlileri;
Her ne kadar o yüksek yerlerde,
Tam saksağan gibi
Alaca bulaca olmak gerekirse de.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi