Ormanla Oduncu

O

Bir oduncu kırmış ya da yitirmiş
Baltasının sapını.
Kolay bulamadığı için yenisini
Orman biraz rahat etmiş.
Sonunda adam yalvarmış ormana;
— Ne olur, demiş, bir tek dalını
Tatlılıkla kopartıver bana;
Sapsız bırakma şu baltamı.
Söz veriyorum sana:
Gidip başka yerde kazanacağım ekmeğimi.
Bırakacağım herkesin saydığı sevdiği
Canım meşeleri, çamları ayakta.
Masum orman yenilemiş silahını adamın,
Ve pişman olmuş tabii:
Oduncu başlamış hemen budamaya
Kendisine iyilik edeni,
En güzel ağaçlarına kıyarak.
İnim inim inlemiş orman
Kendi verdiği silah yüzünden.
Böyledir işte bizim dünyalılar:
Gördükleri iyiliği
İyilik edene karşı kullanırlar.
Bıktım bunu söylemekten;
Ama nasıl canı yanmaz insanın
Gördükçe o canım gölgeliklerin
Hoyratça yok edildiğini dünyadan.
Ne kadar yırtınsam, yakınsam nafile
Nankörlüğün, yolsuzlukların
Kalkacağı yok ortadan bu gidişle.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi