Tilki, Kurt ve At

T

Daha genç, ama hinoğluhin bir tilki
Ömründe ilk kez atı görünce,
Acemi kurdun birine gitmiş demiş ki:
— Aman koş, bir hayvan var bizim çimenlikte,
Öyle güzel, öyle kocaman ki
İnanmayasım geliyor gözlerime.
— Bizden güçlü mü, demiş kurt gülerek;
Şunun bir portresini yapıver bakalım.
— Ah demiş tilki, ressam olsaydım
Ya da mürekkep yalamış bir öğrenci,
Yaşatmak isterdim sana hemen
Onu görünce duyacağın sevinci.
Ama kalk gel?
Kim bilir belki talih
Yaman bir av yollamıştır bize.
Kalkmış gitmişler.
Otlağa bırakılmış at
Hiç düşkün değilmiş böylesi ahbaplara:
Neredeyse tüyecekmiş tabana kuvvet.
— Efendimiz, demiş sokuluverip tilki,
Adınızı öğrenmek şerefini
Esirgemeyin bu naçiz kullarınızdan.
At daha zekiymiş tilkinin sandığından:
— Baylar, demiş, adımı merak ettiyseniz
Arka tabanlarımda okuyabilirsiniz:
Kunduracım adımı yazar her zaman
Pabuçlarıma vurduğu pençe üstüne.
Tilki okuryazar değilim diye
Özür dilemiş attan:
— Anam babam, demiş, okutmadılar beni;
Yoksullar; bir inden başka neleri var ki.
Kurdunkiler eşraftan:
Okuttular onu.
Koltukları kabarmış kurdun,
Yaklaşmış, ama dört dişine mal olmuş
Okuryazar geçinmeye kalkması:
At basmış çifteyi ve tüymüş oralardan.
Kurt serili kalmış yerde, zavallı:
Ağzı burnu kan içinde, perişan:
— Bak, gördün mü demiş tilki;
Bilginlerden duyduğum doğruymuş demek ki:
Bu hayvan çenene ne yazdı bilir misin?
Bilmediğin her şeyden sakınmalısın.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi