Orman Tanrısıyla Yolcu
Orman Tanrısıyla Yolcu

Orman Tanrısıyla Yolcu

Issız bir mağaranın dibinde
Orman Tanrısı’yla çocukları
Götürmek üzereymişler ağızlarına
Çorba dolu çanakları.
Çimen üstünde Orman Tanrısı
Bir sürü çocuk ve karısı
Çulsuz kilimsizlermiş ama
Yerindeymiş iştahları.
Yağmura tutulmuş bir yolcu
Girmiş mağaraya sırılsıklam
Çorbaya buyur edilmiş adam,
Konuk yer diye bulduğunu.
Ev sahibi bakmış tuhaf bir konuk
Evinde sanıyor kendini
Soluk üstüne soluk
Isıtıyor parmaklarını.
Verdiği çorbaya da, nazikçe,
Parmaklarına üfler gibi üfleyince
Orman Tanrısı şaşmış:
— Nedir bu senin yaptığın? demiş.
— Bir soluğumla elimi ısıtıyorum,
Bir soluğumla çorbamı soğutuyorum.
— Ya! Öyle mi? demiş ev sahibi.
Ben de bir soluğumla kovuyorum seni.
Zeus korusun, dünyada yatmam
Bir dam altında seninle…
Soluğu bir sıcak, bir soğuk adam
Benden ırak olsun, güle güle!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir