Edıth Joy Scovell (Erdeme Tutsak Bir Kadın)

E

Ak düştü saçlarına gelecek günlerden
Camdan süzülen ışık nasıl düşerse aynasına
Baktı aynaya ve annesini gördü aynada.
“Bu olsa olsa bir ışık oyunu, dışarıda kar…
Ama onun yüzüyle nasıl yaşayabilirim ben kendi hayatımı?”
Düşüverdi saçına aklar gelecek günlerden
Birbirine benzeyen eski, bildik sesler kulağında çınlarken
Yarısı duyulmuş sözcükler zaman ve yerlerini bulsunlar diye
Baktı aynaya ve annesini gördü aynada.
“Ama o evinin kadınıydı, hanım hanımcık otururdu koltuğunda,
Bense tehlikeli yarışlara baş koyan delinin biri.”
Düşüverdi saçına aklar gelecek günlerden,
Kış güneşi öylece, çırılçıplak uzanınca
Yüzünün kemiklerine sakin ve kibar bir dokunuşla
Baktı aynaya ve annesini gördü aynada.
Düşündüğümüzden daha az geziyoruz aslında
Dünyanın bir ucundan terk edilmiş bir başka ucuna.
Düşüverdi saçına aklar gelecek günlerden;
Baktı aynaya ve annesini gördü aynada.

(Çeviren: Sevcan Yılmaz)

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz