İmru bin Kelsüm el Tağlibi (Kavmin Sureti)

İ

İnsan güzelliğinin uçurumundayım
                Onda taşırım bana taşıttırmadıklarını
İnsanlara huzur vermeyeni mızrakla kovarız karşımızdan
                Bizi dürteni kılıçla vururuz.
Başlattıkları kinle, kinin ve nefretin şiddetiyle dolarız
                Üstüne, çıkarız gömülmenin illetiyle.
Kılıçlarımız bizden ve onlardandı
                Oyuncaklarımız ellerimizde yanardı
Giysilerimiz bizden ve onlardandı
                Umutla yeşillendi ağaçlar ve boy verdi
Yok, kavime bir şey öğretmedi yok, şimdi
                Bedenimizi hasta zayıf düşürür ve ben inleyene kadar
Yok, üstümüze kimseyi meçhul kılmazlar yok, şimdi
                Cahil olana meçhul oluruz cahilliğimizle
İzimizin üstünde beyazlığın güzelliği
                Bilmece sorarız kolaylaşan ve paylaştırana
Bu yakılan ağıtlara bir söz alır bizi
                Oysa bilginler kitaplarda görmüş
Beyazlık ve atlar matem elbisesi giyerek
                Ve kararlı olanların sınırında yürüyerek
Oysa huzur vermedi gönül rahatlığıyla yürümelerine
                İçerek dinginleşeni vurur gibi
Cetlerini keser ve ilan eder; kanıtla
                Ağıtlarımızı göstererek, oysa bizi engelleyerek…
Şimdi gibi kılıçlar keskin ince
                Hepimizi uçurur insanlarda
Köpüklü gül suyunu içeriz
                Bizim dışımızdakiler çamur ve keder…

(Çeviren: Metin Fındıkçı)

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz