Asker İle Atı
Asker İle Atı

Asker İle Atı

       Bir süvari, savaş boyunca “çok yoruluyor” diye atına iyi bakmış. Onu her gün bol bol arpa ile beslemiş. Ama savaş bitince atı hiç önemsemez olmuş. Her işe onu koşturur, yiyecek zamanı gelince de bir parça saman verirmiş.
       Gel zaman git zaman, yine savaş çıkmış. Süvari savaşa çağrılmış.
       Adam hemen atını hazırlamış, kendisi de silahlarını alıp yola çıkmış. Ama bakımsız kalan atın yürümeye bile mecali yokmuş.
       Birkaç adım gitmeden sendeleyip düşünce, ona ne olduğunu merak eden sahibine dönüp;
       “Sen beni eşeğe çevirdin. Eşekli süvari olmaz. Sen git de piyade olarak savaş!” demiş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir