Yılanın Başı ve Kuyruğu
Yılanın Başı ve Kuyruğu

Yılanın Başı ve Kuyruğu

İki yeri vardır yılanın
İnsanoğluna düşman:
Başı ve kuyruğu.
İkisi de dokunduğunu
Yollar öbür dünyaya hemen.
O kadar ki, eskiden
Sen mi daha güçlüsün ben mi diye
Büyük tartışmalar olmuş
Başla kuyruk arasında.
Baş hep önden gidiyor diye
Kuyruk dert yanmış Tanrı’ya:
— Anlamıyorum, demiş, niçin
Hep baş çekip götürüyor beni
Canının istediği yere?
Kendini ne sanıyor bilmem ki!
Kardeşi miyim onun, kölesi mi?
Aynı kandan değil miyiz yoksa?
Neden o hep önde ben arkada?
Onda zehir var da bende yok mu?
Tanrım, benden istemesi, senden vermesi:
Ne olur, biraz da ben gideyim önden;
Kafa kardeşim ne kaybeder
Ardımsıra gelmekten
Tanrı bu dileğe peki demiş zalimce.
Böyle yapar çok kez nedense.
Sersemce duaları ne diye dinler?
Dinleyeceği tutmuş işte Ve bizim yeni rehber
Güpegündüz körebe gibi
Yel yepelek, tos vura vura
Gelene geçene, ağaçlara, taşlara,
Dosdoğru götürmüş kafa kardeşini
Cehennemin dibine.
Kuyrukken baş olmak isteyen devletlerin
Vay haline!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir