Oya Uysal (Kandil)

O

Solmuş bir gülü bile ışıttı seni görmezden gelen gece
sakladın, yüzünün aynasından hüznü.
Körler sokağında kendini aydınlatan kandil!
Sen ki yerleri ve gökleri reddeden ermiş,
katilini bağışlayan kurban
mazlum ama mağrur ruhunda nefrete yer yokken hiç
itirafı imkânsız bir sır kadar lâl ve yalnız…
Anlat. Hakkını vermeyen hayatı anlat
seni yok sayan geceyi ve gerçeği,
benzerini bulamamış kalbinde iç çeken hayalleri…
Solmuş bir gülü bile ışıttı seni görmezden gelen gece
sakladın, yüzünün aynasından hüznü.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Yılmaz