Boğulan Kadın
Boğulan Kadın

Boğulan Kadın

Densiz erkekler bir fıkra anlatır:
Bir bağrışma olmuş da hani,
Adamın biri dereye bakmış:
— Bir şey yok, bir kadın boğuluyor, demiş.
Bu da söylenir söz mü yani!
Ben böyle konuşacaklardan değilim.
Madem dünyanın kadınsız tadı yok,
Boğulan kadına acıyalım derim.
Durup dururken söylemedim bunu:
Bir kadın boğuluyor gerçekten,
Anlatacağım masalda.
Zavallı bahtına kızmış,
Atmış kendini sulara.
Kocası ölüsünü arıyormuş
Nehir boyunca:
— Madem öldü, diyormuş:
Cenazesi gereğince kalkmalı.
Kime rastlarsa soruyormuş,
— Karımı gördünüz mü? diye.
— Görmedim, demiş adamın biri;
Sularla daha aşağı gitmiş olmalı.
Bir başkası tam tersine:
— Geriye gidin, demiş, geriye!
Sular istediği kadar aşağı aksın,
Sizin aradığınız bir kadın;
Tersine gitmiştir yine,
Aksilik olsun diye!
İşin alayındaymış bu adam;
Kadınların aksiliğinden yana.
Haklı mı, değil mi bilmem;
Ama bu huy oldu mu bir insanda,
Hep tersine gitmekse âdeti,
Doğuştan böyleyse eğer
Ölürken bile aksilik eder;
Ölümden öte yol varsa,
O yolda da tersine gider.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir