Kurtla Cılız Köpek
Kurtla Cılız Köpek

Kurtla Cılız Köpek

Bir masalımızda sazan balığı yavrusu
Balıkçıya boşuna diller dökmüş
Küçük müçük yine de tavaya konmuştu.
Demek istemiştim ki akılsızlıktır
Büyük kazanç hayallerine kapılarak
Avucundakini bırakmak…
Balıkçı da haklıymış, sazan yavrusu da:
Kime haksız denir canını savunuyorsa?
O masalda söylediğimi
Destekleyecek bu şimdiki:
Balıkçı ne kadar akıllıysa
O ölçüde enayi kurdun biri
Bir köpeğe rastlamış köyün dışında
Kapıp götürecekken, zavallı köpek,
Cılızlığını öne sürerek:
— Aman etmeyin efendimiz, demiş;
Bu halimle ne yapacaksınız beni?
Bırakın, bizim evin beyi
Biricik kızını evlendirmek üzere.
Şişmanlarım düğünde yiyeceklerimle
Bekleyin de biraz bari
Dişe dokunur bir köpek yiyin.
Kurt inanmış, bırakmış köpeği.
Birkaç gün sonra gelmiş görmeye
Eti budu yerine geldi mi diye.
Ama serseri köpek bu sefer
Kendi evinde karşılamış kurdu.
Bir çit aralığından uzatıp burnunu:
— Dur dostum, demiş, çıkıyorum, biraz bekle
Kapıcıyı getireyim de, onu da ye.
Kapıcı dediği bir zebella köpekmiş
Kurtları kuzuya çevirenlerden.
Bizimki çakmış dalgayı;
Kapıcıya saygılar, deyip hemen
Çekmiş oralardan arabayı.
Bu kurt hızlı olmasına hızlı
Ama bön olmasına bönmüş:
Henüz kurtluk nedir bilmiyormuş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir