İrfan Yalçın (Rezil)

İ

Şimdi her şey en rezil, sanki bir ölüyü soyuyorlar;
Güller, çocuklar, geyik sesleri uzaklara kaçıyor,
Öyle bir şey ki, bu, kuş avlıyor içimizde sanki birileri;
Kırkharamiler, kalın hainler, irin adamlar. 

Şimdi her şey en rezil, uzun ölümler bırakıyorlar;
Ninnilere, çoban ateşlerine, uykulara kan yağıyor,
Üşüyor kalbimiz çok, en büyük aşklarımızı vuruyorlar,
Derin cellatlar, doymayan sülükler, sıfır adamlar.

Yazar hakkında

Yorum Ekle