Sigara Hakkında Her Şey-43 (Alışkanlıklarda Vazgeçmek-16)
Sigara Hakkında Her Şey-43 (Alışkanlıklarda Vazgeçmek-16)

Sigara Hakkında Her Şey-43 (Alışkanlıklarda Vazgeçmek-16)

     Madde Bağımlılığı Tehlikesine Karşı Anne ve Babalara Öğütler
     Madde bağımlılığı ile ilgili önemli bir husus; çocukları ve gençleri bağımsız olarak yetiştirme, onları madde bağımlılığından uzak tutabilecek en önemli bir etkendir.
     Nitekim maddeler ancak kullanıldığında bağımlılık yaratırlar. Kişinin madde kullanması için ise buna önceden istekli olması gerekir. Yani kendinde sorumluluk duygusu gelişmemiş kişilerde maddeye alışma tehlikesi çok daha fazladır.
     Bu durumda anne babalar neler yapabilirler:
     Çocuklarımız bizi kendilerine örnek alırlar ve taklit ederler. Çocuk eğitiminin önemli bir kısmını, çocuklarımızın her gün görebilecekleri tutum ve davranışlarımız teşkil etmektedir. Bu, maddeler konusunda da aynıdır. Çocuklar burada da bizden gördüklerini uygulayacaklardır. Örneğin;
     Alkolle olan ilişkimiz nasıldır?
* Alkolü bazen ve güncel yaşamı biraz renklendirsin diye mi içiyoruz?
* Yoksa bazı problemleri unutabilmek için mi?
* Ya da artık alıştığımız ve alkolsüz yapamadığımız için mi?
     Sigarayla olan ilişkimiz nasıl?
* Çocuklarımıza sigara içtiğimizi ve sigarasız yapamadığımızı daima gösteriyor ve belli ediyor muyuz?
* Veya sigarayı bırakmak istediğimizi fakat bırakamadığımızı tekrarlayıp durmakta mıyız? Bilhassa annelerin sigara alışkanlığından çocuklar fazlasıyla etkilenirler.
     İlaçlarla olan ilişkimiz nasıl?
* Büyük küçük her ağrı ve sızıda hemen ilaç alıyor muyuz?
* Veya kendimizi daha iyi hissedebilmek için sık sık ilaç mı alıyoruz?
* Yoksa ilaçları, bizi bunaltan olayların tesirini azaltmak için mi alıyoruz?
     Çocuklarımız bizim davranışlarımızı görüp öğrenirler, onlar bizler gibi sorunların çözümünde, bizim davranışlarımızı kopya ederler.
     Çocuklar aynı zamanda anne ve babaların birbirlerine olan tutum ve davranışlarını da kendilerine örnek alırlar.
     Birlikte yaşamak bazen mutluluk içinde, bazen de tatsızlık içinde olmaktadır. Önemli olan anlaşmazlıklarda bizim nasıl davrandığımızdır.
     Örneğin;
* Anlaşmazlıklarda oturup konuşabiliyor muyuz?
* Her iki tarafın da kabullenebileceği bir çözüm yolu bulabiliyor muyuz?
* Yoksa taraflardan birisi buna evet demek zorunda mı kalıyor?
* Yahut da sorunlar yokmuş gibi davranıp harmoni içinde yaşıyormuşuz gibi görünmeye mi çalışıyoruz?
* Veya çareyi çocuklara sarılmakta mı arıyoruz?
* Çocukların eğitiminde her iki taraf da aynı şeyi mi istiyor?
* Yoksa çocuklarımız sorunlara farklı yaklaştığımızın farkındalar mı?
* Baba çok sert, anne ise sonunda her şeyi bağışlayan yumuşak birisi mi?
     Çocuklarımıza, sorumluluk duygusunu verebilmek onları madde bağımlılığından uzak tutabilecek en önemli unsurdur.
     Bu duyguyu verebilecek bir eğitim nasıl olmalı?
     Sınırlar ve serbestlik:
     Çocukların kendilerine güvenebilmeleri, kişilik sahibi olabilmeleri için yalnız başlarına, anne babasız hareket edebilecekleri alanlara ihtiyaçları vardır. Burada anne babalara düşen görev, çocuklarına bu serbest alanda yol göstermek ve serbestliğin sınırlarını da açık olarak belirlemektir. Eğer anne babalar, çocukları için her şeyi yapıyorlarsa, sadece onları şımartmakla kalmazlar, aynı zamanda onları bağımlı, pısırık ve beceriksiz kişiler olarak yetiştirmiş olurlar. Bu nedenle;
     Çocukların belirli konularda, yaşlarına uygun olarak ve kendi başlarına serbest hareket edebilmeleri, onların kendi davranışlarını kontrol edebilmeleri için çok önemlidir.
     Anne babalar çocuklarını madde bağımlılığından korumak için neler yapabilirler? Örneğin;
     Çocuk, kendi başına bir karar verirse, kendisi belirli bir rizikoya girecektir. Bu riziko ona ağır gelebilir ama eğer sonuç olumlu olursa, çocuk verdiği kararın doğru olduğunu öğrenecektir. Sonuç olumsuz olursa, bu tecrübe ona her zaman için yararlı olacak ve özellikle onun sorumluluk duygusunu arttıracaktır.
     Anne babalar, çocuğun yaşına göre bazı kararları kendisinin vermesine, ona zarar vermeyecek rizikolara girmesine göz yumarlarsa ve yine, yerine göre rizikonun olumsuz sonuçlarını çocuğun kendisinin üstlenmesini isterlerse, bu durum çocuk tarafından anne babanın ona güveni olarak yorumlanacak ve çocuğun kendi kendine güvenini arttıracaktır.
     Bağımsızlık ve şahsi sorumluluk ancak uzun sürede, küçük adımlarla ve alıştırmalarla verilebilir.
     Her yaştaki çocuk için belirli sınırlar kaçınılmazdır. Bu sınırları belirlerken, aile, okul, meslek eğitimi, maddi durum, ev durumu gibi aileden aileye değişen etkenlerin göz önünde tutulması gerekir.
     Çok geniş sınırlar, çocukların gerçek yaşamı tam anlamıyla kavrayamamalarına ve nerede, ne zaman, nasıl davranılması gerektiğini kestirememelerine sebep olacaktır.
     Gereksiz sınırlamalar ve yasaklar:
     Çocukların yaşamda gerekli olan bazı konularda beceriksiz kalmalarına, karamsarlık ve daima şüphe içinde bulunmalarına ve dolayısıyla yeni problemlere yol açacaktır.
     Kesin olarak belirlenmeyen sınır ve sorumluluklar:
     Özellikle anne babanın bugün böyle, yarın şöyle davranmasını veya birinin böyle ötekinin başka türlü tutumu, çocuğu doğal olarak şaşırtacaktır. Yine bazen sert davranmak ve çok dar sınırlar koymak, bazen de sınırlamaları kaldırıp onu tamamen serbest bırakmak, çocuğun ileride kendi kendine karar verebilmesini engelleyecek ve onu şaşkın bir duruma düşürecektir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir