DECAMERON-55 (Kavga)
DECAMERON-55 (Kavga)

DECAMERON-55 (Kavga)

     Altıncı gün, Eliza’nın yönetimi altında, nükte veya bir şaka ile bir tehlikeden kurtulma konusunda hikâyeler anlatılacaktır. Her zamanki toplanma saatinde kraliçe bütün üyeleri çağırır.
     Üyeler, çağlayanın civarında oturmuşlardı. Kraliçe hikâyelere başlanmasını emretmişti. Bu esnada beklenmedik bir durum ortaya çıktı. Mutfakta bir gürültü işitilmişti. Kraliçe kâhyayı çağırarak gürültünün sebebini sordu.
     Kâhya, “Leziska ile Tindaro kavga ediyorlar,” dedi. “Ama sebebini bilmiyorum.”
     Kraliçe her ikisini de çağırttı. Leziska, Tindaro için “Çapkın!” diyerek söze başladı. “Benim huzurumda söz söylemeye nasıl cesaret ediyorsun?” Kadın, kraliçeye: “Sayın bayan,” dedi. Bu herif beni Sikofante’nin karısı ile tanıştırmak istiyor. Sanki ben onu hiç tanımazmışım gibi. Bana, ‘Sikofante ilk gece kaleyi zorla ve kan dökerek zapt etmiş,’ diyor. Ben bunu kabul etmem, o işin sükunetle ve zevk içinde cereyan ettiğini biliyorum. Bu enayi, babaların veya erkek kardeşlerin, kızların evlenmesini bir iki yıl geciktirirlerse, onların koyun gibi uslu oturacaklarına inanıyor. Allah göstermesin! Bütün komşularım arasında kocasına bakire olarak varmış kimseyi tanımıyorum. Ve evlenen bazı kadınların kocalarına oynadıkları oyunların çeşidini bilirim. Bu aptal da tereciye tere satar gibi, bunları bana öğretmeye kalkıyor.”
     Bayanlar, Leziska’nın bu dedikodusuna kahkaha ile güldüler ve bu gülme Leziska’nın bütün içini dökmesine kadar devam etti. Kraliçe: “Bu, sana ait bir iştir,” dedi ve kâhya Dioneo’ya dönerek “Hikayenin sonunda hükmünü sen ver,” dedi.
     Dioneo: “Kraliçem,” dedi. “Ben Leziska’ya şimdiden hak veriyorum. Tindaro sersemin biri!”
     Eğer kraliçe, Leziska’nın ağzını kapayıp, odadan kovmasaydı bütün gün söylenecekti. O, uzaklaştırıldıktan sonradır ki hikâyelere başlandı.

(Yazan: Giovanni Boccaccio – Çeviren: D. Yılmaz Tekin)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir