Mal Sahibinin Gözü

M

Bir öküz ahırına sığınan geyiğe
Daha emin bir yer
Aramasını salık vermiş öküzler.
— Aman kardeşler, demiş geyik;
Ne olur, ele vermeyin beni;
Ben de, buna karşılık,
Öyle otlaklar gösteririm ki size,
Pişman olmazsınız
Beni ele vermediğinize.
— Peki, susarız, demiş öküzler
Dünyada neler olmaz düşüncesiyle.
Akşamüstü, her zamanki gibi,
Taze ot, sap saman getirmişler.
Bir sürü gelen giden olmuş,
Uşaklar ahırın içinde mekik dokumuş,
Kâhya bile gelmiş; ama hiçbiri
Görmemiş başı dallı budaklı geyiği.
Ormanlar garibi rahatlamış;
Öküzlere uzun ömürler dileyerek
Başlamış beklemeye sıvışmak fırsatını
Herkes ekin işlerine dönecekken.
Öküzlerden biri geviş getirerekten:
— İşler şimdilik yolunda, ama demiş;
Yüz gözlü adam teftişe gelmedi henüz;
Korkarım o gözlerden kaçmaz senin boynuz.
Sevinme, garip geyik, o gelip gitmeden.
Mal sahibi çıkagelmiş gerçekten.
— Nedir bu? diye bağırmış adamlarına;
Neden az ot koymuşsunuz yemliklere?
Yataklık saman da eskimiş, koşun ambara.
Daha bakımlı görmek isterim hayvanlarımı.
Şu örümcekleri süpürmek zor bir iş mi?
Niçin orta yerde hamutlar, boyunduruklar?
Her yeri, her şeyi gözden geçirirken
Bir kafa görmüş ahırda,
Her gün gördüklerine benzemeyen.
Geyiğin foyası çıkmış meydana;
Kazıklarla yürümüş herkes üstüne.
Kim bakar geyiğin gözyaşlarına!
Götürüp parçalamış, tuzlamışlar;
Bol bol yemiş, konu komşuya da yollamışlar.
Phaidros bu konuda güzel bir söz eder:
“En iyi gören göz efendinin gözüdür,” der.
Seven insanın gözü de
Ondan aşağı kalmaz bence.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi