Bülbül İle Atmaca
Bülbül İle Atmaca

Bülbül İle Atmaca

       Bülbülün biri, yüksek bir ağaca konmuş, ötüp dururmuş. Bülbül olur da hiç ötmez olur mu? O öter ama öttüğünü duyan da olur elbette. Bu kez onu bir atmaca duymuş. Atmacanın karnı da çok acıkmış. Hemen o güzel kuşun üzerine atlayıp pençelerinin arasına alıvermiş.
       Bülbül bakmış ki kurtulmanın olanağı yok, başlamış atmacaya yalvarmaya:
       “Ben bir küçücük kuşum, tek başıma bir atmacanın karnını nasıl doyururum? Karnın açsa benden ne istersin? Sen git de daha büyük kuşları yakala,” demiş.
       Atmaca bu söze gülmüş:
       “Sen beni aptal mı sandın? Elime bir av geçirmişim, belki de yakalayamayacağım bir başka avın kapılıp da seni bırakır mıyım hiç!” demiş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir