Avını Bırakıp Gölgesine Saldıran Köpek, Çamura Batan Araba

A

Bu dünyada herkes aldanır;
Gölgenin ardından koşan
Nice deliler vardır,
Saymakla bitiremez insan.
Ezop’un anlattığı köpekten ibret alsınlar;
Bu köpek, avının yansısını görmüş suda
Bırakıp avını atlamış yansının üstüne…
Dere olmuş mu sana allak bullak!
Köpek ha boğuldu ha boğulacak…
Zor bela kıyıyı bulunca zavallı
Ne av kalmış ortada, ne yansı.
Saman yüklü bir araba
Saplanıp kalmış çamura.
Yalnızmış zavallı arabacı
İn cin de yokmuş ortalarda.
Aşağı Brötanya’da
Belalı bir yermiş burası;
Kader oraya yollarmış
Kudurtmak istediği insanları:
Aman bizim yolumuzu düşürmesin!
Biçare köylü neylesin, netsin?
Kızmış, köpürmüş, basmış küfürü
Çukurlara da, atlara da,
Arabaya da, kendisine de.
Sonunda imdadına çağırmış
Dünyanın en zor işlerini
Başarmış olmakla ünlü bir tanrıyı:
— Herakles, demiş, sen, yardım et bana
Sen ki koca dünyayı aldın sırtına;
Uzat kolunu, çıkar buradan beni.
Yakarışı biter bitmez adamın
Bir ses gümbürdetmiş gökleri:
Şöyle demiş bir ses:
— Yalnız işten kaçmayanların
Yardıma koşar Herakles.
Bak bakalım nedir arabayı durduran;
Kaldır at tekerleklerden bir kez
Dingili sıkıştıran kör olası çamuru.
Al şimdi de kazmanı
Kır biraz şu sökülmez taşı.
Şu çukuru da doldurursan tamam.
Doldurdun mu?
— Evet, demiş adam.
— Şimdi yardım etmesi benden,
Al kırbacını, demiş Herakles gökten,
— Aldım, demiş adam ve bir de ne görsün?
Arabası yürüyor tıngır mıngır.
Herakles’e şükürler olsun!
— Ya gördün mü, demiş o zaman tanrının sesi
Atların ne kolay çekti çıkardı seni.
Dünya işleri böyle yürür:
Kendine yardım eden
Tanrı’dan da yardım görür.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi