Tirsis İle Amarant

T

Ezop’u bir yana bırakmış,
Bocaccio’ya vermiştim kendimi.
Ama Tanrıçanın biri
Haber salıp Parnassos’tan
Masal istedi benden.
Sen gel de yazamam de
Elin kalem tutarken.
Tanrıça bu, atlatılmaz ki…
Hele güzelliğiyle de
İnsana dilediğini yaptıran
Tanrıçalardan biriyse.
Sizin anlayacağınız, Sillery istedi
Bay kargayla kurt çelebiyi
Kafiyeli konuşturmamı yeniden.
Sillery dendi mi akan sular durur:
Hemen herkes değer sofrasında
Sillery’yi başköşeye oturtur.
Sen de gel oturtma, elinden gelirse.
Uzatmayalım, Sillery’ye göre
Hikâyelerim pek anlaşılmıyormuş.
Parlak zekâlı güzeller
Her şeyi anlamak zorunda değiller.
Öyle bir şey anlatalım ki
Sözlüklere başvurmadan anlayıversin.
Gelsin romanlardaki âşık çobanlar
Kurtlarla koyunlar gibi konuşsunlar.
Tirsis Çoban demiş ki bir gün
Güzel çoban kızı Amarant’a:
— Ah! Bu bendeki dert sizde de olsa!
Bilsen ne tatlı bir bela bu, ne büyülü;
Eşi, menendi bulunmaz bu dünyada.
Bırakın bu dert sizi de sarsın;
İnanın bana, korkmayın sakın.
Hiç aldatır mıyım sizi ben, o ben ki
Bir yüreğin duyabileceği en sıcak
Duygularla dopdoluyum size karşı.
Amarant sormuş hemen meraklanarak:
— Peki, nasıl bir şey bu dert? Adı ne?
— Aşk.
— Adı güzel. Nesi güzel başka?
Neler duyar insan bu derde tutulunca?
— Öyle acılar duyar ki, kral keyifleri
Tatsız, sıkıcı kalır yanında.
Unutur her şeyi insan ve bir ormanda
Tek başına gezer eğleşir;
Eğilip baktığı sularda
Kendi yüzünü göremez olur:
Biricik insan yüzü, her yerde, her zaman
Gözleri önüne gelir durur.
Başka her şey silinir dünyadan.
Bir köylü çobandır tek var olan!
Uzaktan geldiğini görse,
Değil sesini, adını bile duysa
Yüzü kızarıverir insanın.
Onu düşündükçe içini çekersin;
Ah dersin, neden ah dediğini bilmeden.
Görmeye can atarsın onu,
Yine de korkarsın görmekten.
Amarant hiç şaşmadan bu sözlere:
— A! Bu derdi mi övüp duruyorsun bana?
Bilmez miyim, tutulmuş gibiyim bu derde.
Muradına erdiğini sanırken Tirsis
Çoban kızı eklemiş:
— Anlattığınız duyguların hepsi
Klidamant için duyduklarımın tıpkısı.
Kederinden, utancından
Az kalsın ölecekmiş dertli çoban.
Çoklarının başına gelir
Çobanın başına gelen:
İnsan kendi hesabına diller dökerken
Başkasının ekmeğine yağ sürer.

Yazar hakkında

Yorum Ekle

Yazan: Sevgi