Bir Okuyucu Yazıyor
Bir Okuyucu Yazıyor

Bir Okuyucu Yazıyor

     Yatak odasındaki masaya oturdu, önünde açık bir gazete vardı. Pencereden yağan kara, düşer düşmez damlarda eriyen kara bakmak için ara veriyordu sadece. Ne bir şey eklemeyi, ne de bir şey silmeyi gereksemedi, hiç ara vermeksizin bu mektubu yazdı.

Roanoke, Virginia February, 6 th.  1933
Sayın Doktor,
     Size çok önemli bir iş için danışmak istiyorum -bir karar vermem gerekiyor ve en çok kime güveneceğimi bilemiyorum, anneme ve babama soramam- onun için size başvurdum -sizi görmem de gerekmediği için size de onlar kadar güvenebilirim. Durum şu-
     1929 yılında U. S. görevlisi bir adamla evlendim ve aynı yıl Çin’e Şanghay’a gönderildi -üç yıl kaldı- döndü -bir kaç ay önce işinden terhis oldu- ve annesinin evine, Arkansas’a Helena’ya gitti. Bana da gelmemi yazdı -gittim, iğne tedavisi oluyordu ve elbette sordum, nasıl yazıldığını tam iyi bilmiyorum ama «sifilis» gibi bir şey galiba -bilmem bundan bir şey anladınız mı?- Şimdi bundan sonra birlikte yaşamamızda benim için bir sakınca var mı dersiniz -Çin’den döndüğünden beri hiç bir yakın ilişkimiz olmadı. Doktorla işi bittikten sonra hiç bir şeyi kalmayacağını söylüyor- Doğru mu dersiniz? -babamın bu hastalığa bir kez yakalanan ölse daha iyi olur dediğini çok duymuştum- Babama inanırım ama asıl kocama inanmak istiyorum. Lütfen, lütfen ne yapacağımı siz söyleyin bana -bir kızım var, babası Çin’de iken doğdu- Size teşekkür ederim ve öğütlerinize candan güveniyorum ben.
     Ve imzasını attı. 

     “Belki yapılacak en doğru şeyi o söyler bana,” dedi kendi kendine. Belki o söyler. Gazetedeki resminden bilirmiş gibi görünüyor. Akıllı, iyi görünüyor. Her gün birine ne yapacağını söylüyor. Bilmesi gerekir. Doğru ne ise onu yapmak istiyorum. Ne çok oldu Tanrım, ne uzun bir süre geçti. Nereye gönderirlerse oraya gidecekti, zorunluydu, biliyorum, ama bunu nasıl oldu kaptı bilmiyorum. Tanrım keşke kapmasaydı. Ne yaptı, nasıl kaptı aldırdığım yok. Hiç olmasın isterdim Tanrım. Kapması gerekmezdi gibi geliyor. Ne yapacağını bilmiyorum. Hiç bir hastalık olmasın isterdim Tanrım. Niye hasta oldu bilmiyorum…

(Yazan: Ernest Hemingway–Çeviren: Sevgi ŞEN)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir